Stanisława 3 kl.
Prowadził działalność filantropijną, będąc honorowym członkiem Towarzystwa Dobroczynności w Warszawie, współzałożycielem, a następnie prezesem Kasy Zaliczkowo-Wkładowej Emerytów i Emerytek Warszawskich, członkiem Rady Głównej Opiekuńczej Zakładów Dobroczynnych w Królestwie Polskim. Był także współfundatorem (razem z żoną) Szpitala dla Dzieci w Warszawie. Założył również Fundację im. Karoliny i Janusza Rostworowskich dla Ubogich Niewidomych, która istniała (przy Urzędzie Miasta Warszawy) do okresu międzywojennego. Ponadto, Rostworowski przewodniczył komitetowi budowy Szpitala św. Ducha w Warszawie.
Ożenił się z Karoliną z Kofflerów, primo voto Franciszkową Potocką - małżeństwo było bezdzietne, ale Rostworowski miał nieślubną córkę (wydaną za Francuza, hrabiego de Pontevès).
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 1-3-27/28/29/30).
Przypisy
Bibliografia Stanisław Konarski, Janusz Rostworowski (1811-1891), Polski Słownik Biograficzny, t. 32 IPSB – wersja elektroniczna S. J. Rostworowski, 'W kręgu arystokratów respektujących władzę cesarzy Wszech Rosji i królów Polski', Rocznik Mazowiecki, t. 18, s.