W sezonie 1977 był czwarty w klasyfikacji mistrzostw Polski (drugie miejsce w Rajdzie Kormoran oraz trzecie w Rajdzie Wisły i Rajdzie Krakowskim). Rok później powtórzył czwarte miejsce, wygrywając w Rajdzie Warszawskim i Rajdzie Elmot. Od 1979 roku regularnie startował Polonezem 2000. Po zwycięstwach w Rajdzie Warszawskim i Rajdzie Stomil został wicemistrzem RSMP. Od sezonu 1980 jego pilotem był Ryszard Żyszkowski. Wówczas to Stawowiak został mistrzem Polski (zwycięstwa w Rajdach: Elmot, Wisły i Krakowskim), zajął ponadto dziesiąte miejsce w Rajdzie Portugalii, dzięki czemu zdobył jeden punkt i został sklasyfikowany na 68 miejscu w Mistrzostwach Świata. W 1981 roku startował wyłącznie za granicą, zdobywając czwarte miejsce w Rajdowym Pucharze Pokoju i Przyjaźni. W 1982 roku zarzucił starty w rajdach.
Ogółem w mistrzostwach Polski wygrał siedem rajdów i 28 OS.
Wyniki w rajdach WRC Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników Oznaczenie Wyjaśnienie Złoty Zwycięzca Srebrny 2. miejsce Brązowy 3. miejsce Zielony Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w rajdzie poza trzema powyższymi opcjami) Niebieski Ukończył, nie punktował Różowy Nie ukończył (NU) Czarny Zdyskwalifikowany (DK) Biały Nie został zgłoszony (-)
Przypisy
Kategoria:Polscy rajdowcy Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy piloci rajdowi