Mimo to Stachowicz stwierdził, że „szczęśliwie to tylko moment, epilog, który nie rzutuje zbyt mocno na odbiór całości”.
Miłosz Drewniak w tekście dla portalu Film.org.pl zauważał podobieństwa Jestem mordercą do filmu Bogowie (2014) Łukasza Palkowskiego, stwierdzając, iż reżyser „robi film dla ludzi – ku przestrodze, ale i »dla fanu«, do nauki i zabawy – czyli taki, który statystyczny Polak będzie mógł przygarnąć do serca, tak jak zrobił to przed dwoma laty z filmem Palkowskiego”. Łukasz Maciejewski w recenzji dla portalu Dziennik.pl podkreślał powinowactwa filmu Pieprzycy z kinem moralnego niepokoju: „Jak w kluczowych filmach Falka, Kijowskiego, Holland czy Kieślowskiego z tamtego okresu, Pieprzyca w Jestem mordercą na przykładzie jednego portretu pokazuje cały wadliwy mechanizm społeczny”. Ten sam wniosek wysnuła historyczka Dorota Skotarczak, twierdząc, że tak jak w wielu innych ówczesnych polskich filmach historycznych, Polska Ludowa została przedstawiona jako kraj, „w którym nie ma miejsca na szczęście, bo PRL wszystko potrafi zniszczyć, splugawić. Jednocześnie jednak to nieudane życie osobiste bohaterów kolejnych filmów jest elementem do charakterystyki ówczesnej Polski”.