Podczas pokoju dalej służył w 4 pap jako I oficer baterii i tymczasowy dowódca baterii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 507. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Dalej dowodził baterią oraz był komendantem szkoły podoficerskiej i dowódcą drużyny łączności. Przeniesiony 28 sierpnia 1925 do 9 dywizjonu artylerii konnej, w którym był oficerem baterii, oficerem ewidencji personalnej oraz oficerem zwiadowczym i awansując do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925, dowodząc 1 i 2 baterią. Przeniesiony 17 listopada 1930 do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu WołyńskimDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 20 września 1930, s. 300. na stanowisko instruktora I baterii. W 1933 został przeniesiony do 8 baterii, a 16 kwietnia 1934 mianowano go dowódcą 6 baterii. Przeniesiony 11 września 1934 do 3 pułku artylerii lekkiej Legionów. Ukończył kurs dla dowódców dyonów i 1 stycznia 1935 awansował do stopnia majora z 32. lokatą w korpusie oficerów artyleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 28 czerwca 1935, s. 68. obejmując dowództwo dyonu.