Po wojnie służył w lotnictwie w obwodzie brzeskim, w 1950 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, 1950-1952 był zastępcą dowódcy, a 1952-1955 dowódcą szturmowego pułku lotniczego w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym (Łotwa). Od października 1955 do listopada 1957 dowodził 339 Lotniczą Dywizją Szturmową/Bombową/339 Lotniczą Dywizją Bombowców w Jełgawie, w 1959 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, od grudnia 1959 do sierpnia 1960 dowodził 135 Gwardyjską Lotniczą Dywizją Bombowców w Odeskim Okręgu Wojskowym, a od sierpnia 1960 do kwietnia 1962 149 Lotniczą Dywizją Bombowców w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce. Później kierował aeroklubem im. Czkałowa i wykładał w Akademii Wojskowej Akademii im. Frunzego i Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego (od 1967 jako kandydat nauk wojskowych, a od 1969 jako docent), od lipca 1973 do lipca 1975 był komenderowany służbowo do Egiptu jako specjalista wojskowy, w marcu 1986 zakończył służbę wojskową.