Żukowskiego i został zastępcą szefa Głównej Inspekcji Ludowego Komisariatu Przemysłu Lotniczego ZSRR, od lutego do września 1940 był szefem Wydziału Próbnych Lotów tego resortu, następnie był dyrektorem zakładów lotniczych nr 156, 166 i 288 w Moskwie i Omsku. Od maja do września 1942 był szefem Wydziału Prób Instytutu Naukowo-Badawczego Sił Wojskowo-Powietrznych, następnie brał udział w wojnie z Niemcami jako zastępca dowódcy Sił Wojskowo-Powietrznych 19 Armii ds. tyłów, a od grudnia 1942 do września 1943 pomocnik szefa i szef wydziału 7 Armii Powietrznej, walczył na Froncie Karelskim, 1943-1945 był dyrektorem zakładu doświadczalnego Specjalnego Biura Konstruktorskiego (OKB) Tupolewa. W latach 1945–1949 był głównym kontrolerem Ludowego Komisariatu/Ministerstwa Kontroli Państwowej ZSRR, od lutego do kwietnia 1949 zastępcą ministra przemysłu lotniczego ZSRR, 1949-1954 dyrektorem zakładu lotniczego nr 25, 1954-1961 dyrektorem zakładu doświadczalnego Biura Konstruktorskiego-25, 5 czerwca 1946 otrzymał stopień generała majora. W marcu 1961 zakończył służbę wojskową. Był członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR (1935-1937) i deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji (1937-1946). Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.