Co więcej, zanim Stany Zjednoczone przystąpiły do II wojny światowej, w lipcu 1941 roku Cochran jako pierwsza kobieta pilotowała bombowiec (Lockheed Hudson V) przez Atlantyk w ramach działań „Wings for Britain”, organizacji, która zajmowała się transportowaniem wyprodukowanych w Stanach samolotów do Anglii. W Anglii Cochran zaproponowała swoją pomoc w ATA, która rekrutowała między innymi kobiety do pracy na rzecz Royal Air Force. Przez kilka miesięcy Cochran szkoliła lotniczki oraz rekrutowała ochotniczki w USA i pomagała im dostać się do Anglii. W szeregach ATA służyła w randze Flight Captain, która odpowiada randze podpułkownika (ang. Flight lieutenant).
Women Airforce Service Pilots W obliczu rosnącego zapotrzebowania na wyszkolonych pilotów w 1942 roku w armii zaczęto rozważać wzięcie pod uwagę propozycji wykorzystania pilotek w służbach pomocniczych. Podczas gdy Cochran przebywała w Wielkiej Brytanii, we wrześniu 1942 roku generał Arnold zatwierdził utworzenie Women's Auxiliary Ferrying Squadron (WAFS) – Kobiecego Pomocniczego Szwadronu Transportowego pod dowództwem Nancy Harkness Love. Bazą jednostki była Castle Air Base w Wilmington w stanie Delaware a jej głównym celem było wykonywanie lotów transportowych.