Bronisław Wyhowski (ur. w Babiniczach, zm. 15 czerwca 1925) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Bronisław Wyhowski urodził się 12 stycznia 1873 roku w rodzinnym majątku Babinicze. Uczył się w Mścisławiu. W 1892 roku, po ukończeniu Czugujewskiej Szkoły Wojskowej w Czuhujiwie, rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej i w czasie I wojny światowej. W 1917 roku, po rewolucji lutowej, osiedlił się z rodziną w Irkucku. W lipcu 1918 roku wstąpił do Polskiego Legionu Irkuckiego. W listopadzie 1918 roku na czele Legionu przybył do Nowonikołajewska, gdzie został wcielony do 5 Dywizji Strzelców Polskich i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 3 pułku strzelców polskich. Na tym stanowisku walczył w wojnie domowej w Rosji. Po kapitulacji dywizji „spędził 23 miesiące w różnych więzieniach bolszewickich, cierpiąc niesłychane katusze fizyczne i moralne, oczekując z godziny na godzinę wyroku śmierci”. W 1922 roku, w ramach wymiany jeńców, powrócił do Polski.