Uczestniczył w wojnie z Niemcami, od czerwca do sierpnia 1941 jako dowódca eskadry bombowców na Froncie Południowo-Zachodnim, od sierpnia 1941 do czerwca 1942 zastępca dowódcy, a od czerwca 1942 do lutego 1943 dowódca 261 bombowego pułku lotniczego na Froncie Briańskim (od sierpnia do października 1941) i Zachodnim (od sierpnia 1942 do lutego 1943), brał udział m.in. w operacji orłowsko-briańskiej. Od lutego 1943 do grudnia 1943 był zastępcą dowódcy 204 Bombowej Dywizji Lotniczej/3 Gwardyjskiej Bombowej Dywizji Lotniczej, uczestniczył w operacji orłowskiej i smoleńskiej, 23 lutego 1943 jego samolot został uszkodzony i spadł za linią frontu w rejonie miasta Żyzdra w obwodzie kałuskim. W czasie wojny wykonał 77 lotów bojowych na samolocie Pe-2. Po ukończeniu kursów przy Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, od lipca do października 1944 dowodził 184 Bombową Dywizją Lotniczą w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, następnie od października 1944 do lutego 1946 dowodził lotniczą dywizją bombowców Sił Powietrznych Wojska Polskiego, a 1946-1947 pracował w Wydziale Wojskowo-Powietrznym w Radzieckiej Administracji Wojskowej w Niemczech, w lutym 1947 wrócił do ZSRR.