W 1946 roku trzy samoloty przystosowano do wypełniania zadań samolotów rolniczych – zamontowano w nich zbiorniki na chemikalia i system opryskiwania. Tak wyposażone 21 lutego 1946 roku wzięły udział w walce z plagą szarańczy, jaka nawiedziła kraj, a 21 lutego 1946 roku powróciły do Parany. Brak części zamiennych uziemił w końcu wszystkie Ae.M.B.2. Pod koniec 1946 roku w Grupo 1 de Observación znajdowały się już tylko trzy sprawne samoloty: O-202, O-203 i O-212. W 1947 roku spisano niesprawne O-202, O-205, O-209 i O-211. Najdłużej w służbie znajdował się O-212, bo aż do 1948 roku.
Uzbrojenie Pod koniec 1936 roku zakupiono w Danii partię karabinów maszynowych Madsen kalibru 7,65 mm i 11,35 mm. Do tej pory Bombi latały bez uzbrojenia strzeleckiego. W wieżyczce na grzbiecie zainstalowano dwa karabiny kalibru 7,65 mm, a w specjalnym wycięciu w spodzie kadłuba, pojedynczy karabin kalibru 11,35 mm. Niektóre źródła podają informację o czwartym, na stałe umieszczonym karabinie kalibru 7,65 mm, znajdującym się w kadłubie pomiędzy silnikiem a kabiną załogi. Maksymalnie maszyna mogła zabrać na pokład 400 kg bomb, ale pod warunkiem ograniczenia zapasu paliwa do 550 litrów. W przypadku standardowej konfiguracji, z pełnymi zbiornikami paliwa, oleju i amunicji, radiostacją Telefunken i aparatem fotograficznym, udźwig bomb spadał do 100 kg.