W 1896 roku został ponownie schwytany, tym razem skazano go na zesłanie w głąb Rosji, na które oczekiwał od grudnia 1896 do lata 1897 w moskiewskim więzieniu ButyrkiPaweł Samuś, dz. cyt., s. 35.. Po powrocie w 1908 roku nadal działał w szeregach socjaldemokratycznych, m.in. w Związku Zawodowym Robotników i Robotnic Przemysłu Włóknistego w Polscehttp://www.kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=72409 – „Sprawozdanie z 4-go Zjazdu delegatów (I-go ogólnokrajowego) Związku Zawodowego Robotników i Robotnic Przemysłu Włóknistego w Polsce, odbytego w Łodzi w dniach 23 i 24 listopada 1919 r.”..
W 1949 roku 78-letni wówczas Antoni Słomka vel Słomiński zgłosił się do Komitetu Łódzkiego PZPR celem założenia teczki, dzięki której mógł otrzymać rentę dla zasłużonych działaczy. W jej skład wchodzą: czterostronicowa ankieta zawierająca podstawowe dane o przedwojennej działalności politycznejTamże, k. 1 i 2.; oświadczenia współtowarzyszy o prawdziwości składanych przez Słomińskiego deklaracji;