Czasami pobłądzi tu: zając, lis, sarna a nawet dzik.
W parku rośnie 15 gatunków drzew; buk zwyczajny, grab zwyczajny, trzy gatunki klonów (zwyczajny, jawor, polny), jesiony wyniosłe, grochodrzewy, topole, lipy drobnolistne, dęby szypułkowe, modrzewie zwyczajne, kasztany, olsze czarne, wierzby, wiązy szypułkowe. Drzewa te rosną na skarpach, po obu stronach wąwozu. Strzeliste buki o szaro-srebrzystej korze zasługują na szczególną uwagę spacerowiczów. Ich obwody pni mają 150-400 cm, a wysokość 25-30 m, zaś korony sięgają nawet 20 metrów, są one szczególnie piękne wiosną, gdy młode liście mają jasnozieloną barwę, a krawędzie pokryte są delikatnie zauważalnymi białymi włoskami. Pozostały drzewostan również jest bardzo cenny, ze względu na swój charakter pomnikowo-dekoracyjny. Wiek drzew jest zróżnicowany, ujmują one przechodniów pięknym przekrojem, wysokimi pniami i szerokimi koronami, zwłaszcza jesienią, kiedy następuje przebarwienie liści. Rozwijające się samosiewy klonu zwyczajnego, polnego, jawora, bzu czarnego zaliczyć można do niższego piętra roślinności parku, dawniej rosły tu m.in. trzmielina europejska, sorbaria, jarzębolistna, głóg jednoszyjkowy, leszczyna pospolita, czeremcha czy róża ptasia. W kwietniu 2010 roku posadzono 5 pamiątkowych dębów zlokalizowanych obok jednego ze stawów, mających upamiętnić 70.