Mychajło Zacharowycz Bondarenko (, , Michaił Zacharowicz Bondarienko; ur. we wsi Bogdanowka w guberni połtawskiej, zm. 27 lipca 1947 k. Oławy) – radziecki lotnik wojskowy, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1942 i 1943).
Życiorys Był narodowości ukraińskiej. Do 1927 skończył 7 klas szkoły w rodzinnej wsi, a w 1933 szkołę w Kijowie, pracował jako kowal w kijowskim zakładzie „Arsenał”, do 1936 uczył się w kijowskim technikum transportu kolejowego i kijowskim aeroklubie. Od sierpnia 1936 służył w Armii Czerwonej, początkowo był kursantem wojskowej szkoły lotników w Charkowie, a w 1939 ukończył Kaczyńską Wojskową Wyższą Szkołę Lotniczą Pilotów, był pilotem pułku myśliwskiego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym.
Uczestniczył w wojnie z Finlandią jako młodszy pilot 148 myśliwskiego pułku lotniczego, wykonał 17 lotów bojowych, później został zastępcą nawigatora eskadry i dowódcą klucza w Nadbałtyckim Specjalnym Okręgu Wojskowym, po ataku Niemiec na ZSRR walczył na froncie. W czerwcu-lipcu 1941 był dowódcą klucza 241 myśliwskiego pułku lotniczego Frontu Północno-Zachodniego, brał udział w walkach obronnych nad Bałtykiem, wykonując 15 lotów bojowych na samolocie I-153, 4 lipca 1941 został kontuzjowany w walce i odesłany na leczenie do Woroneża.