W grudniu 1944 został szefem wydziału sztabu korpusu, później brał udział w operacji morawsko-ostrawskiej i praskiej.
Po wojnie kontynuował służbę w czechosłowackiej armii, w 1947 ukończył Wojskową Akademię Czechosłowacji i został oficerem sztabu 1 Dywizji Piechoty, a w 1948 Sztabu Generalnego Czechosłowackiej Armii Ludowej. W 1949 został wykładowcą szkoły wojskowej w Milovacu. Zginął w wypadku samochodowym. Jego imieniem nazwano ulice w Buzułuku i Charkowie.
Awanse podporucznik (1942) porucznik (1 października 1943) kapitan (1945) major (1947) podpułkownik (1 lipca 1950) generał major (pośmiertnie, 6 października 1955)
Odznaczenia Czechosłowacki Wojskowy Order Lwa Białego „Za zwycięstwo” Order Czerwonego Sztandaru Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 (czterokrotnie) Czechosłowacki Medal za Odwagę w Obliczu Nieprzyjaciela Medal Za Zasługi II klasy Medal Za Ojczyznę 1939-1945 Sokołowski Medal Pamiątkowy Dukielski Medal Pamiątkowy Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (ZSRR, 21 grudnia 1943) Order Lenina (ZSRR, 21 grudnia 1943) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, 17 kwietnia 1943) Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (1945) Medal za Wyzwolenie Pragi (1945) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (Polska) Order Korony Rumunii (Rumunia) Order Za Zasługi I klasy