Na początku lat 70. XX wieku zastosowano ją na Węgrzech w setkach konstrukcji różnej wielkości budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej. W budynkach wznoszonych tą technologią najpierw stawiano konstrukcję ramową z prefabrykowanych płyt stropowych i słupów, którą później sprężano. Luki między taśmami sprężającymi a betonem wypełniano, zgodnie z technologią, pastą uszczelniającą. Środek ten, znany jako „PU paszta”, powodował korozję chlorkową, która niszczyła taśmy sprężające. Z tego powodu w 1989 r. uznano stan budynku za zagrażający życiu, a jego mieszkańców wysiedlono.
W 2003 r. samorząd przeprowadził kosztem 360 mln forintów prace wzmacniające konstrukcję budynku. Miasto przekazało budynek austriackiemu przedsiębiorstwu Porr Hungária Kft. w takim celu, by w ramach programu PPP przekształciło go w centrum uniwersyteckie i kolegium. Jednak firma wycofała się z umowy w 2007 r.
Jesienią 2007 r. miasto, bez powodzenia, rozpisało przetarg na biurowiec dla samorządu. W styczniu 2008 r. znowu na porządku dziennym stanęła sprzedaż budynku za co najmniej 410 mln forintów. 26 czerwca 2008 r. udało się go sprzedać La Torre 2008 Kft. jednej z firm-córek hiszpańsko-węgierskiej firmy Grupo MiltonKemény pornó, Rom-Mánia, Balatonring – Index, 2010.