Następnego dnia UB-10 zatrzymał i zatopił niewielki żaglowiec „Elizabeth” o pojemności BRT. Ostatnim dowódcą okrętu, który odniósł na nim zwycięstwa, był porucznik mar. Fritz Gregor. 20 sierpnia 1917 roku w pozycji () zatopił brytyjski parowiec „Edernian” o pojemności BRT. Zbudowany w 1906 roku statek płynął z Middlesbrough do Dieppe z ładunkiem stali. W wyniku ataku śmierć poniosło 14 członków załogi. 5 i 6 września 1917 roku UB-10 zatopił trzy niewielkie łodzie rybackie – jedną belgijską i dwie angielskie. Były to ostatnie jednostki zatopione przez ten okręt.
W 1918 roku UB-10 oraz trzy inne okręty podwodne typu UB I, SM UB-12, SM UB-16 i SM UB-17 zostały przebudowane na stawiacze min. W lutym 1918 roku dowódcą jednostki był Fritz von Twardowski. Był on potomkiem polskiej szlachty herbu Ogończyk, synem generała pruskiego Heinricha von Twardowski oraz bratem aktora Hansa Heinricha von Twardowski. 28 lutego 1918 roku kolejnym dowódcą UB-10 został mianowany Hans Joachim Emsmann. Okrętem dowodził do 17 maja 1918 roku. Następnie został dowódcą SM UB-40.
5 października okręt został samozatopiony u wejścia do portu Zeebrugge w pozycji ().
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu UB I Kategoria:Okręty zbudowane w AG Weser Kategoria:Samozatopione niemieckie okręty podwodne Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Północnym Kategoria:Zatopione niemieckie okręty podwodne typu UB I