Architektura thumb|240px|Górna część bazyliki z kopułą i kampanilą thumb|240px|Portal Wygląd zewnętrzny Domenico Cervetto oparł kościół na planie krzyża łacińskiego ze skróconymi ramionami, nawiązując do schematu kościoła Il Gesù. Jego następca, Maurizio Dufour, zwolennik idei quattrocenta w wersji toskańskiej, wniósł do architektury kościoła zmysł dekoracyjny, który ujawnił się w artykulacji fasady, przebitej otworami oraz w zastosowaniu giętkich linii w fasadach bocznych i w głównym portalu. W stylistyce dużych otworów uwidocznił się wpływ Donata Bramante, a w architekturze kopuły – Filippa Brunelleschiego. Marmurowa fasada składa się z części centralnej, ożywionej półokrągłymi łukami frontonu i portalu oraz z dwóch części bocznych, zwieńczonych niewielkimi loggiami, biegnącymi również wzdłuż ścian bocznych kościoła. W ujęciu poziomym cała struktura dzieli się na dwie kondygnacje, oddzielone gzymsem od przyziemia. Płaskie lizeny wyodrębniają w części niższej dwie nisze z dwoma posągami i dwie edykuły z grupami płaskorzeźb. W lewej edykule znajduje się Zwiastowanie Pańskie Antonia Burlando, a w niszy pomiędzy nią a portalem – posąg Św. Jan Chrzciciel dłuta Giovanniego Battisty Villi. W niszy po prawej stronie portalu widnieje Św. Jerzy Giovanniego Scanziego, a w prawej edykule Nawiedzenie Burlanda.