Silnie porażone liście żółkną i przedwcześnie opadają – już w drugiej połowie lata.
Ochrona Zasadnicze znaczenie ma zapobieganie chorobie przez wygrabianie i niszczenie liści i pędów, na których zimuje patogen. Porażone pędy należy jesienią wyciąć i spalić. Ważne jest także unikanie zagęszczenia plantacji, a więc przestrzeganie przy sadzeniu właściwego odstępu między rzędami oraz sadzonkami w rzędzie. Umożliwia to szybsze wysychanie liści, a przez to zmniejsza skuteczność infekcji.
Najlepszym rozwiązaniem jest uprawa odmian odpornych na tę chorobę. Jeśli jednak uprawiamy odmiany podatne, należy stosować ochronę chemiczną. Opryskiwania fungicydami rozpoczyna się od momentu pojawienia się pierwszych objawów. Zaleca się wykonanie co najmniej 3 opryskiwań w odstępie 7–14 dni. Używa się do tego celu fungicydów ditiokarbaminianowych, tiokarbamylowych (mankozeb, metiram), chloronitrylowych (chlorotalonil) i beznimidazlowych (tiofanat metylowy).
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin