Pobyt w Krakowie Wraz z żoną Luizą, pochodzącą z Piły, przyjechał do Krakowa w marcu 1942 roku. Dyrektorem komisarycznym został na własną prośbę, na wzór profesora , kierującego kliniką internistyczną. Zaznaczał tym tytułem, że prawowitym dyrektorem szpitala na ul. Strzeleckiej jest profesor Ksawery Lewkowicz, internowany wskutek Sonderaktion Krakau w Sachsenhausen. Na stanowisku zastąpił Johannesa Müllera, funkcjonariusza SS.
Okres urzędowania upłynął w myśl deklaracji z pierwszego zebrania z personelem szpitala:
Za jego wiedzą przyjmowano do leczenia dzieci żydowskie, ukrywano je w sali wykładowej, wyszukiwano rodziny zdolne do podjęcia dalszej nad nimi opieki, przygotowywano fałszywe dokumenty. Akcjami zdobywania żywności kierował dr Kazimierz Gajewski, kierownik laboratorium. Ströder umożliwiał też działanie komórki konspiracyjnej, gromadzenie broni, uruchamianie nadajników i odbiorników radiowych. Organizował spotkania i konferencje szkoleniowe z udziałem uznanych profesorów niemieckich, W. Veila z Jeny, i .
Charakter działalności przysparzał mu licznych wrogów – zarzucano mu wieloletnią niechęć do nazizmu, przyjaźń okazywaną Polakom, leczenie żydowskich dzieci.