Skład 1 Turkiestańska Dywizja Strzelecka (listopad 1919 – lipiec 1920); Penzeńska Dywizja Piechoty, od marca 1919 – 20 Dywizja Strzelecka (lipiec 1918 – październik 1919); 25 Dywizja Strzelecka (I formowania) (styczeń – marzec 1919); 24 Dywizja Strzelecka (lipiec 1918 – maj 1919, sierpień – grudzień 1919); 49 Dywizja Strzelecka (czerwiec – listopad 1919); Wolska Dywizja Piechoty (sierpień – wrzesień 1918, październik 1918); Inzeńska Dywizja Rewolucyjna (czerwiec – grudzień 1918); Orenburska Dywizja Strzelecka (luty – marzec 1919); 1 Turkmeńska Dywizja Kawaleryjska (wrzesień – listopad 1920); 3 Turkmeńska Dywizja Kawaleryjska (lipiec 1919 – październik 1920).
Działania bojowe W 1918 prowadziła działania bojowe na Powołżu przeciwko białogwardzistom i korpusowi czechosłowackiemu. Uczestniczyła w natarciu Frontu Wschodniego 1918–1919, w operacji symbirskiej i syzrańsko-samarskiej, zajmując Samarę (wrzesień – październik 1918), Sterlitamak (grudzień 1918), Orenburg (styczeń 1919)E. O. Naumov, CREATION OF THE MILITARY ORGANIZATIONAL STRUCTURE OF THE FIRST ARMY OF THE EASTERN FRONT DURING THE RUSSIAN CIVIL WAR, oaji.net, [dostęp 2023-03-26].. W czasie wiosennego natarcia Armii Rosyjskiej adm. Aleksandra Kołczaka w 1919 utrzymywała obronę na kierunkach sterlitamańskim i orenburskim.