Charakterystyka Lauvitel jest największym naturalnym zbiornikiem wodnym zarówno w Parku Narodowym Écrins, jak i w całej grupie Écrins. Wbrew temu, co można by sądzić, nie jest w czystej formie jeziorem karowym, chociaż jest jeziorem polodowcowym. Powstało ok. 4 tys. lat temu, kiedy masy skalne, pochodzące ze stoków masywu Rochail, osunęły się prawdopodobnie na morenę czołową i samo czoło niewielkiego lodowca, wypełniającego wówczas górną część dolinki. Po stopieniu się lodowca utworzyło się w tym miejscu jezioro, zasilane drobnymi ciekami wodnymi z okolicznych stoków, a wiosną topniejącymi śniegami. Jezioro nie posiada powierzchniowego odpływu. Nadmiar wody przesącza się przez zaporę, budowaną z wielkich bloków skalnych i nie do końca szczelną, po czym wypływa w formie wyraźnych źródeł u jej podstawy. Stąd znaczne sezonowe wahania zarówno powierzchni lustra wody w jeziorze, jak i jej głębokości. Powierzchnia ta waha się zwykle w granicach 25–35 ha, a głębokość w granicach 40–65 m. Maksymalna powierzchnia wynosi 37,2 ha, a maksymalna głębokość 68 m. Objętość wody w jeziorze jest wówczas szacowana na ok. 6,8 milionów m³.