Okręt miał 42,3 metra długości, 4,3 metra szerokości i 3,81 metra zanurzenia. Wyporność na powierzchni wynosiła 240 ton, zaś w zanurzeniu 300 ton. Załoga składała się z 21 oficerów i marynarzy. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 4-cylindrowe, dwusuwowe silniki naftowe o łącznej mocy 600 KM, zaś pod wodą poruszały się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 320 KM. Poruszający dwoma śrubami układ napędowy zapewniał prędkość 12 węzłów na powierzchni i 8,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1200 Mm przy prędkości 12 węzłów na powierzchni i 40 Mm przy prędkości 3 węzłów pod wodą. U-4 został wyposażony w dwie wyrzutnie torpedowe na dziobie i mógł przenosić łącznie trzy torpedy. W kwietniu 1915 został zmodyfikowany do przenoszenia dodatkowych czterech torped.
Służba Czas pokoju Po przybyciu do Puli w kwietniu 1909 roku, 29 sierpnia okręt został wprowadzony do służby w Austro-Węgierskiej Marynarce Wojennej jako SM U-4. W czasie testów porównawczych okazało się, że okręt ma problemy z zanurzaniem i sterowaniem. By przeciwdziałać tym problemom, kilka razy zmieniono kształt i wielkość kiosków, usunięto przednie stery głębokości oraz dodano nieruchomą płetwę rufowąTe same modyfikacje przeprowadzono w siostrzanym okręcie U-4, U-3.