pierwszy raz dowódcą był w okresie od września 1912 do lipca 1913 roku. Mniej więcej w tym samym czasie okręt został wyposażony w szybkostrzelne działo pokładowe kal. 37 mm. 24 maja w Zatoce Drińskiej U-4 nieskutecznie zaatakował włoski krążownik typu Lombardia. 9 czerwca załoga okrętu wykryła brytyjski krążownik eskortujący konwój wzdłuż wybrzeża Czarnogóry. Pomimo osłony sześciu niszczycieli, U-4 był w stanie storpedować brytyjską jednostkę w pobliżu San Giovanni de Medua. W wyniku ataku na „Dublinie” zginęło 12 marynarzy (inne dane: 13), ale uszkodzony krążownik zdołał dotrzeć bezpiecznie o własnych siłach do Brindisi. 2 lipca 1915 U-4 odnalazł i uratował załogę łodzi latającej L 43, której zepsuł się silnik podczas powrotu z bombardowania Brindisi.
18 lipca U-4 natknął się na kilka włoskich okrętów ostrzeliwujących instalacje kolejowe w Dubrowniku. Singule wybrał na cel krążownik pancerny „Giuseppe Garibaldi” i rozkazał wystrzelić torpedy. „Giuseppe Garibaldi”, o wyporności 7234 ton, największy okręt zatopiony przez U-4, zatonął z 53 marynarzami;