Rozpoznanie Podejrzenie mięsaka tkanek miękkich stawia się na podstawie obrazu klinicznego oraz wyników badań obrazowych. Ostateczne rozpoznanie jest ustalane na podstawie badania histopatologicznego materiału uzyskanego drogą biopsji gruboigłowej lub preparatu pooperacyjnego. Rozpoznanie histopatologiczne niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego wymaga wykluczenia innych pleomorficznych nowotworów.
Badania obrazowe Badania obrazowe pozwalają na postawienie klinicznego podejrzenia mięsaka tkanek miękkich i na staranne zaplanowanie biopsji, która z kolei umożliwia wykonanie badania histopatologicznego umożliwiającego ostateczne rozpoznanie. Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny nie posiada żadnych cech radiologicznych pozwalających odróżnić go od innych mięsaków tkanek miękkich.
Rezonans magnetyczny (MRI) ukazuje obecność miękkotkankowej masy położonej w obrębie głębokich tkanek miękkich o pośredniej intensywności sygnału w obrazach T1-zależnych oraz pośredniej do wysokiej intensywności sygnału w obrazach T2-zależnych. Zmiany zwykle ulegają wzmocnieniu po podaniu kontrastu gadolinowego. Widoczna jest znaczna heterogeniczność sygnału, co odpowiada obszarom bardziej litym z obecną martwicą lub obszarami śluzowatymi oraz zwapnieniom.