Isaak Izrailewicz Minc (, ur. we wsi Krynyczki w guberni jekaterynosławskiej (późniejszy obwód dniepropetrowski), zm. 5 kwietnia 1991 w Moskwie) – radziecki historyk, Bohater Pracy Socjalistycznej (1976).

Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej. W kwietniu 1917 wstąpił do SDPRR(b), w 1917 wstąpił do Czerwonej Gwardii, a w styczniu 1919 do Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej jako komisarz polityczny 2 Ukraińskiej Dywizji Radzieckiej i komisarz 46 Dywizji Strzelców. Później był komisarzem korpusu kawalerii Czerwonego Kozactwa, a 1922-1923 komisarzem Akademii Floty Powietrznej Armii Czerwonej, w 1923 został zdemobilizowany.

W 1926 ukończył Instytut Czerwonej Profesury, w którym następnie kierował wydziałem historycznym. W latach 1932–1949 kierował katedrami historii w Moskiewskim Instytucie Filozofii, Literatury i Historii im. Czernyszewskiego i Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym oraz od 1937 w Wyższej Szkole Partyjnej przy KC WKP(b). Był autorem prac o rewolucji październikowej, wojnie domowej, polityce zagranicznej ZSRR. W 1941 był jednym z organizatorów Komisji ds. Historii Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, następnie jej przewodniczącym.