Z (Q36) – francuski eksperymentalny okręt podwodny z początku XX wieku. Został zwodowany 28 marca 1904 roku w stoczni i przyjęty w skład Marine nationale w roku 1905. Okręt został rozbrojony w 1909 roku i skreślony z listy floty 9 marca 1910 roku.
Projekt i budowa „Z” został zaprojektowany przez inż. , który zmodyfikował swój poprzedni projekt typu Farfadet. W jednostce tej po raz pierwszy we francuskich okrętach podwodnych użyto do napędu na powierzchni silnika Diesla.
„Z” zbudowany został w w Rochefort. Okręt został zwodowany 28 marca 1904 roku. Koszt budowy okrętu wyniósł 779 300 franków (31 172 £).
Dane taktyczno–techniczne „Z” był małym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wykonanej ze stali jednostki wynosiła 41,3 metra, szerokość 3 metry i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 202 tony, a w zanurzeniu 222 tony. Okręt napędzany był na powierzchni przez silnik Diesla o mocy 190 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny Sautter-Harlé o mocy 180 KM. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 9 węzłów na powierzchni i 7 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 500 Mm przy prędkości 5 węzłów w położeniu nawodnym oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą.