thumb|Jabłko porażone przez Neofabraea malicorticis Neofabraea malicorticis H.S. Jacks. – gatunek grzybów z rodziny Dermateaceae. Pasożyt, wraz z gatunkiem Neofabraea vagabunda wywołujący zgorzel kory jabłoni i gorzką zgniliznę jabłek.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Neofabraea, Dermateaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Herbert Spencer Jackson w 1913 r. Synonimy:
Morfologia Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt. Znana jest głównie jego anamorfa, teleomorfa występuje bardzo rzadko i nie odgrywa roli w zakażaniu drzew.
Grzybnia hodowana na agarowej pożywce po 14 dniach osiąga średnicę 6 cm. Składa się z grzybni powietrznej złożonej z białych strzępek. Zarodniki konidialne wytwarzane są w kubeczkowatych acerwulusach zbudowanych z małych, izodiametrycznych komórek o średnicy 4–8 μm i jasnożółtej barwie. Po 2-4 tygodniach formowane są w nich bezbarwne konidiofory z fialidami. Fialidy o kształcie cylindrycznym do wąsko gruszkowatego, długości przeważnie 12–16 μm i grubości 2,5–3 μm. Wytwarzane są w nich makrokonidia, mikrokonidia oraz zarodniki o wielkości pośredniej – te najczęściej.