James O’Grady (ur. 6 maja 1866 w Bristolu, zm. 10 grudnia 1934 w Londynie) – brytyjski działacz związkowy, polityk i administrator kolonialny. W latach 1906–1924 poseł do Izby Gmin, następnie gubernator Tasmanii (1924-1930) i gubernator Falklandów (1931-1934).
Życiorys Pochodził z ubogiej, robotniczej rodziny o irlandzkich korzeniach. Już jako dziesięciolatek zaczął pracować zarobkowo w różnych miejscach, ostatecznie związał się na stałe z branżą meblarską. W latach 90. XIX wieku bardzo aktywnie zaangażował się w działalność związkową, zaś 1898 został wybrany na przewodniczącego Kongresu Związku Zawodowych.
Izba Gmin W 1906 został po raz pierwszy wybrany do Izby Gmin, startując jako kandydat Partii Pracy w okręgu wyborczym Leeds East, zaś po jego likwidacji w 1918, przeniósł się do okręgu Leeds South East. W parlamencie dał się poznać jako osoba łącząca, co było nieco nietypowe, głęboko lewicowe poglądy społeczne z poparciem dla kolonialnych i imperialnych ambicji Wielkiej Brytanii. Z tego względu w latach 1917-1919 był nieformalnym emisariuszem władz brytyjskich ds. kontaktów z bolszewikami.