Po zjednoczeniu CZMW ze Związkiem Młodzieży Ludowej i utworzeniu Centralnego Związku Młodej Wsi został członkiem Rady Naczelnej nowej organizacji (w latach 1934–1935), a potem aż do śmierci – przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego; współpracował też z jej organem prasowym „Siew Młodej Polski”.
W 1935 uzyskał pełne uprawnienia adwokackie. Został sekretarzem Zarządu Warszawskiego Koła Adwokatów RP.
W 1936 wszedł do Centralnej Rady Działaczy Społecznych. Był wtedy również wiceprezesem Związku Działaczy Społecznych województwa warszawskiego i członkiem Zarządu Stowarzyszenia Przyjaciół Wielkiej Warszawy.
Zmarł w wieku 36 lat wskutek zatrucia organizmu z niewyjaśnionych przyczyn. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 198-2-23), na pogrzebie przemawiali m.in.: prezes Naczelnej Izby Adwokackiej, Franciszek Paschalski i Tomasz Piskorski, który później napisał jego biografię.
Pośmiertnie, 2 czerwca 1937, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu pracy społecznej i narodowej”..