Miriam Ulinower, właśc. Manja Hirszbejn (ur. 22 lutego 1890 w Łodzi, zm. 1944 w KL Auschwitz) – polsko-żydowska poetka pisząca w języku jidysz; ofiara Holokaustu.
Życiorys Ulinower urodziła się jako Mania Hirszbejn 22 lutego 1890 r. (lub jak podają niektóre źródła 1888 r.) w Łodzi. Była córką Szymona Hirszbejna i Szejndl Hirszbejn (z domu Gerzon). Jej babcia była żydowską arystokratką. Ulinower wychowywała się w średniozamożnej, ale dobrze wykształconej rodzinie. Jej rodzice rozwiedli się w 1905 r. Jako dziecko spędziła pewien czas w Krzepicach niedaleko Częstochowy u swojego dziadka Szaji Gerzona, który był uczonym znawcą Talmudu. Przez resztę czasu mieszkała w Łodzi i tam uczęszczała do szkoły średniej (jid. mitlszul).
W 1912 r. została żoną Wolfa Ulinowera, kupca i działacza społecznego pochodzącego z chasydzkiej rodziny. Mieli dwie córki, urodzoną w 1915 r. Dine-Rokl i w 1922 r. Hinde-Male. Do czasu urodzenia dzieci pracowała w rodzinnym sklepie. Ojciec Wolfa, będący wdowcem, poślubił rozwiedzioną matkę Miriam.
Choć nie brała aktywnego udziału w życiu kulturalnym Łodzi, miała w zwyczaju gościć u siebie grupkę młodych literatów, do której należeli m.in. Rikuda Potasz, Chaim Lejb Fuks, Icchak Goldkorn czy Mirl Erdberg.