Jako były oficer LWP przeszedł do pracy adwokackiej. W 1950 został wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Warszawie. Od sierpnia 1952 pracował w Zespole Adwokackim nr 1 w Warszawie, później w Zespole Adwokackim nr 6. W 1959 zasiadł we władzach Naczelnej Rady Adwokackiej. W tym gremium był rzecznikiem dyscyplinarnym. Od 1964 do 1970 był dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. Od 1970 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Izby Adwokackiej w Warszawie. Publikował w czasopiśmie branżowym „Palestra”. Od połowy 1975 do śmierci w 1987 był redaktorem naczelnym „Palestry”, będąc najdłużej sprawującym to stanowisko w okresie PRL
Zmarł 21 kwietnia 1987. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C4-5-7).
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1946, za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za sumienne wypełnianie obowiązków służbowych).
Przypisy