(Polecenie takie wydał mu prawdopodobnie szef WSG w Lublinie, sowiecki płk Konstanty Krukowski). Na rozprawie, już po odczytaniu podsądnemu por. dr. Kielasińskiemu aktu oskarżenia, Bartoń zapytał go, czy przyznaje się do winy. Por. dr Kielasiński kategorycznie zaprzeczył i stwierdził, że sąd nie ma na niego żadnych dowodów. „Wówczas por. M. Bartoń - jak pamięta protokolant - odpowiedział, że to nie ma żadnego znaczenia, że oskarżony nie chce przyznać się do winy,(...) wobec czego o co oskarżony prosi sąd w ostatnim słowie”. Por. dr Kielasiński poprosił o uniewinnienie. Na tym zakończono przewód sądowy. Podczas narady sędziowskiej Bartoń zwrócił się do pozostałych dwóch sędziów-ławników: „panowie, UB dokładnie zbadało sprawę i na tej podstawie otrzymałem polecenie, aby wydać wyrok skazujący(...) na karę śmierci. Ławnicy odpowiedzieli, że zgadzają się z tym wyrokiem. Już po rozprawie protokolant A. Honory zapytał prywatnie sędziego-ławnika, ppor. Feliksa Suchorzewskiego, co go skłoniło do podpisania takiego wyroku. Suchorzewski poufnie oznajmił mu na to: „Bartoń powiedział: masz się zgodzić na ten wyrok, jak ja będę referował(...) uważaj, gdybyś się nie chciał zgodzić, to zamiast oskarżonego, ty będziesz gryzł ziemię!” Po odczytaniu wyroku skazanemu i wyprowadzeniu go Bartoń polecił A. Honoremu sporządzić protokół z rozprawy.