Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. W przypadku tej samej liczby punktów przy ustalaniu pozycji w grupie brane były pod uwagę kolejno następujące kryteria: wynik bezpośredniego meczu między zainteresowanymi drużynami, lepsza różnica punktów zdobytych i straconych we wszystkich meczach grupowych, wyższa liczba zdobytych przyłożeń, wyższa liczba zdobytych punktów, ostatecznie zaś rzut monetą. Pary spotkań międzydywizyjnych ustalono pod koniec października 2015 roku, cały terminarz został zaś ogłoszony w marcu 2016 roku. Składy zespołów i sędziowie zawodów.
Do finału Premiership awansowały zespoły Canterbury i Tasman, a spośród nich lepsza okazała się drużyna Canterbury, dla której był to ósmy tytuł w ostatnich dziewięciu sezonach. Z kolei w finale Championship zmierzyły się Otago i North Harbour, a awans do elity uzyskał – dzięki dającemu zwycięstwo dropgolowi Bryna Gatlanda w ostatniej minucie spotkania – zespół North Harbour.