Dmitrij Mitrofanowicz Tatarienko (ros. Дмитрий Митрофанович Татаренко, ur. 23 maja 1921 w miejscowości Nowoantonowskij w guberni tomskiej (obecnie w obwodzie nowosybirskim), zm. 14 marca 1995 w Kisłowodzku) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Skończył szkołę i aeroklub w Szachtach, był tam lotnikiem-instruktorem, od listopada 1939 służył w Armii Czerwonej, w 1940 ukończył wojskową szkołę lotniczą im. Stalina w Jejsku. W listopadzie 1940 został młodszym pilotem 5 pułku lotnictwa myśliwskiego 61 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego Sił Wojskowo-Powietrznych Floty Bałtyckiej, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w lutym 1942 został zastępcą dowódcy eskadry w 57 pułku lotnictwa myśliwskiego, od stycznia do marca 1943 był zastępcą dowódcy, następnie dowódcą eskadry lotnictwa myśliwskiego 3 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego na Bałtyku, od 1942 należał do WKP(b). Brał udział w walkach nad Bałtykiem, m.in. od września do listopada 1942 w rejonie Hanko, gdzie strącił 2 samoloty i 21 razy atakował fińskie wojska lądowe. Do marca 1943 wykonał 550 lotów bojowych, w 102 walkach powietrznych strącił osobiście 14 samolotów przeciwnika i 8 w grupie.