Władysław Harland (ur. 23 kwietnia 1897 w Trzebcach, zm. 23 września 1939 w Podlodowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Henryka. W Wojsku Polskim od 1918 roku, absolwent szkoły podchorążych piechoty, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. 14 listopada 1921 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego. Z dniem 1 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przesunięty w DOK IV ze zlikwidowanego Oddziału I do Oddziału Ogólnego na stanowisko referenta. Następnie pełnił służbę w Oddziale I Sztabu Generalnego. W listopadzie 1928 roku został przydzielony do składu osobowego inspektora armii, gen. dyw. Tadeusza Piskora na stanowisko referenta. W marcu 1932 roku został przeniesiony na stanowisko pomocnika attaché wojskowego przy Poselstwie Polskim w Moskwie. W 1933 roku, po wyjeździe z Moskwy ppłk. dypl. Jana Kowalewskiego, powierzono mu pełnienie obowiązków attaché wojskowego. Ze stolicy ZSRR wysyłał m.in. raporty na temat wielkiego głodu na Ukrainie. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 roku i 30. lokatą w korpusie oficerów piechoty.