Stefan Piekarski (ur. 10 listopada 1897 roku w Zgierzu) – pułkownik ludowego Wojska Polskiego, oficer radziecki, prawnik, sędzia wojskowy. W czasie wojny pomiędzy 1944 rokiem a majem 1945 roku wydał 22 wyroki śmierci, w latach 1945–1953 orzekł 32 razy karę śmierci.

Życiorys W 1914 roku uciekając przed oddziałami niemieckimi, udał się do Rosji. Był członkiem WKP (b) od sierpnia 1917 roku. Po wybuchu rewolucji październikowej walczył w Armii Czerwonej z wojskami Piotra Wrangla na Ukrainie, z wojskami tureckimi i brytyjskimi w Baku. W czasie wojny polsko-bolszewickiej jako politruk 8. roty 224. pułku 25. Dywizji Czapajewskiej XII Armii Czerwonej dotarł w sierpniu 1920 roku pod Chełm i Zamość. W 1922 roku został politrukiem 6. pułku strzeleckiego. Był też politrukiem 84. pułku strzeleckiego 28. Górskiej Dywizji Strzeleckiej (1923–1924), sekretarz okręgowej komisji partyjnej w 1925 roku, sekretarz polityczny 5. Dywizji Kawalerii w latach 1925–1928. Członek kolegium sądów wojskowych 22. i 74. Dywizji w latach 1928–1929, Okręgu Wojennego Średnia Azja w latach 1929–1932, Moskiewskiego Okręgu Wojskowego w latach 1932–1933, Pogranicznej Ochrony Krymu w latach 1933–1936, Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego w latach 1936–1938.