Irena Obuchowska (ur. 21 sierpnia 1932 w Poznaniu, zm. 19 kwietnia 2016 tamże) – polska profesor, psycholog i pedagog.

Życiorys Z wykształcenia była psychologiem (studia z zakresu psychologii klinicznej ukończyła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w 1956Badam, Poznaniacy warci poznania: Irena Obuchowska, s. 16-17), ale w jej orbicie zainteresowań znajdowała się również pedagogika, zwłaszcza specjalna. Podczas studiów pracowała na oddziale nerwic dziecięcych Państwowego Sanatorium dla Nerwowo Chorych w Kościanie, a po ich ukończeniu zatrudniła się w Poradni Zdrowia Psychicznego w Poznaniu oraz powadziła badania i udzielała konsultacji młodzieży II Liceum Ogólnokształcącym w Poznaniu. W 1964 przeszła do Katedry Psychologii Klinicznej UAM. W 1966 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii u prof. Andrzeja Lewickiego, a w 1975 stopień doktora habilitowanego z psychologii na podstawie monografii: Dynamika nerwic: psychologiczne aspekty zaburzeń nerwicowych u dzieci i młodzieży. W 1974 przeszła do Instytutu Pedagogiki UAM, w którym założyła Zakład Psychopatologii Dziecka i Pedagogiki Specjalnej, którego była wieloletnim kierownikiem. Utworzyła na UAM jeden z pierwszych w Polsce kierunków studiów, pedagogikę specjalną. Od 1977 do 1981 była prodziekanem na Wydziale Nauk Społecznych tej uczelni.