Odznaka Skarbu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, skr. Odznaka Skarbu Narodowego R. P., w literaturze Medal Skarbu Narodowego – polskie resortowe odznaczenie cywilne w formie odznaki, nadawanej przez Komisję Główną Skarbu Narodowego RP za szczególne zasługi w zakresie świadczeń i pracy na rzecz Skarbu Narodowego RP.
Ustanowienie i zasady nadawania Odznaka ustanowiona została dekretem Prezydenta RP na obczyźnie Augusta Zaleskiego z dnia 4 lutego 1959 o Skarbie Narodowym Rzeczypospolitej Polskiej i wprowadzona w 1967 w celach propagandowych – dla odznaczania stałych płatników Skarbu Narodowego. Mogła być nadawana zarówno osobom fizycznym, jak i instytucjom i stowarzyszeniom za działalność w charakterze zbiorowego płatnika, ofiarodawcy lub działacza Skarbu Narodowego. Mogła być również nadawana pośmiertnie. Odznaczony otrzymywał dyplom, natomiast medale odznaki wydawane były na jego koszt. Odznakę nosiło się po polskich odznaczeniach państwowych, najpierw złotą, później srebrną, a po niej brązową, a przed odznaczeniami zagranicznymi.