Został aresztowany przez Niemców w lipcu 1917 roku i przebywał w obozach jenieckich w Czersku, Lichtenchorst i w Holzemünden. Zachorowawszy na gruźlicę został zwolniony w 1918 roku. Wrócił do Warszawy, gdzie brał udział w rozbrajaniu Niemców w listopadzie tego roku.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w Departamencie Gospodarczym Ministerstwa Spraw Wojskowych, w stopniu sierżanta. Z dniem 1 października 1919 został mianowany podporucznikiem, a następnie przeniesiony do rezerwy. Podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i pracował jako sekretarz sądu w Łukowie. W 1920 został powołany do czynnej służby. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 64 Pułku Piechoty.
Zmarł 21 sierpnia 1924 w Warszawie na gruźlicę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7123 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Odznaka Pamiątkowa „Pierwszej Kadrowej”
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne