Tekst Ewangelii Jana 7,53–8,11 został opuszczony przez skrybę, który wyjaśnił na marginesie, że dostępne mu kopie nie zawierają tej perykopy. W Łk 1,28 nie zawiera frazy „błogosławiona wśród niewiast”, jednak na marginesie odnotowano fakt stosowania tej frazy w innych rękopisach, z objaśnieniem, że starożytne rękopisy jej nie zawierały. Nie zawiera także Mk 9,44.46. Zawiera natomiast: Mt 16,2-3 (znaki czasu); Łk 22,43-44 (krwawy pot Jezusa); Łk 22,62 (gorzki płacz Piotra); J 5,4 (anioł porusza wodę w sadzawce). Teksty te są opuszczane przez część starożytnych rękopisów.
Historia INTF datuje rękopis na wiek IX. Według kolofonu na folio 405 verso, rękopis został sporządzony dla cesarzowej Teodory. Prawdopodobnie został sporządzony w cesarskim skryptorium. Niektórzy badacze datują jednak rękopis na wiek X.
Rękopis był przechowywany w klasztorze Jana, koło Houmisch-Khan, w Poncie, nad Morzem Czarnym. W 1829 roku archimandryta Pontu Sylvester podarował rękopis dla rosyjskiego cara. W tym też roku został sprowadzony do Petersburga. Powiedziano przy tym, że rękopis został sporządzony własnoręcznie przez cesarzową Teodorę, co było zapewne lokalną legendą. Rękopis odtąd jest przechowywany w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Ms.