Alfabet grecki używany był także do zapisu liczb. Pierwsze dziewięć liter alfabetu odpowiadało liczbom od 1 do 9, kolejne dziewięć oznaczało wielokrotności liczby 10. Analogicznie, następne dziewięć liter pozwalało na zapis wielokrotności liczby 100. Jako że alfabet grecki składał się ówcześnie z 24 liter, na potrzeby zapisywania liczb stosowano dodatkowe 4 litery: digamma ⟨Ϝ⟩ lub stigma ⟨Ϛ⟩, koppa ⟨Ϟ⟩ i sampi ⟨Ϡ⟩.
Dyftongi i kombinacje literowe Kombinacjaliterowa Wymowa Transliteracja archaiczna klasyczna nowogrecka, [] [] ai, aj, [] [] [] a, ā [] [] [] ei, ej, [] [] [] e, ē [] [] oj, [] [] [] yi, yj, [] [] [] yi, yj, [] [] [] o, ō, [] [] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[] przed głoską bezdźwięczną au, av, [] [] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[] przed głoską bezdźwięczną au, āv [] [] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[] przed głoską bezdźwięczną eu, ev [] [] przed samogłoską lub spółgłoską dźwięczną;[] przed głoską bezdźwięczną eu, ēv [][] [] [] u, ū, ou [] [] [] oy, ōy* [] [] w wymowie formalnej (palatalizowane do [] przed [] lub []),ale często redukowane do [] (palatalizowane do [] przed [] lub []);w pewnych przypadkach wymawiane także jako [] (palatalizowane do [] przed []) ng* [] Na początku wyrazu [] (palatalizowane do [] przed [] lub []);w innych przypadkach []