Opublikował ponad 140 prac z dziedziny mineralogii regionalnej Polski. Wskazywał w nich na zależność pokroju kryształów od warunków środowiska ich wzrostu. Badając kryształy kwarcu różnego pochodzenia udowodnił m.in., że pokrój dwupiramidalny tego minerału nie może być kryterium jego krystalizacji wysokotemperaturowej, gdyż taki właśnie pokrój może też wykształcać kwarc niskotemperaturowy.
Dużą pozycję prof. Łaszkiewicza stanowią prace o genezie i ewolucji skał solnych, łącznie z metodyką ich badań, oraz skały i minerały krystalicznego podłoża Niżu Polskiego. Poza minerałami badał on morfologię i strukturę niektórych syntetycznych związków organicznych dla potrzeb farmacji. Opublikował również szereg artykułów poświęconych popularyzacji nauki, historii nauki, muzealnictwa i recenzji wydawnictw.
Był promotorem 10 przewodów doktorskich, recenzentem 34 rozpraw doktorskich i 15 dysertacji habilitacyjnych.