thumb|240px thumb|240px Pleśń śniegowa, pleśń śniegowa zbóż i traw – grzybowa choroba roślin z grupy fuzarioz. Występuje na zbożach jako jedna z form fuzariozy zbóż, ale także na trawnikach. Wywołuje ją głównie Microdochium nivale, ale czasami przy sprzyjającej pogodzie także inne gatunki grzybów zdolne do rozwoju w niskich temperaturach.
Objawy Choroba występuje w rejonach i miejscach, w których śnieg długo zalega na polu. Szczególnie często pojawia się po zimie z dużymi opadami śniegu, gdy na przedwiośniu długo zalega on na trawniku czy zbożu. Grzyby rozwijają się już pod śniegiem i zaraz po jego stopieniu. Grzyby wywołujące chorobę mogą rozwijać się na polach już pod koniec okresu wegetacyjnego i w pierwszej kolejności atakują najsłabsze rośliny w łanie. Zbożem, które jest najbardziej podane na występowanie pleśni śniegowej jest żyto oraz pszenżyto. Choroba rzadziej pojawia się w pszenicy i jęczmieniu. Objawy widoczne są po stopnieniu śniegu. Są to różniące się barwą od nieporażonych miejsca, w których znajdują się zamarłe i przyciśnięte do ziemi siewki lub trawa pokryte jasnoróżową grzybnią. Wkrótce na zamarłych siewkach czy zamarłej trawie pojawiają się brunatne punkciki.