Od 1948 do 1951 działał w Związku Młodzieży Polskiej. Od 1947 do 1948 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do 1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii RobotniczejStanisław Perzkowski, Tajne dokumenty Biura Politycznego i Sekretariatu KC: ostatni rok władzy 1988-1989, Warszawa 1994, s. 169.. Od 1951 do 1990 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Po 1989 został członkiem składu Sądu Najwyższego. W latach 1990–1996 kierował Izbą Karną. W lutym 1994 pod jego kierownictwem zapadła uchwała o zasadach realizacji immunitetu parlamentarnego. W 2002 jako sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku został ekspertem pierwszej sejmowej komisji śledczej, powołanej do wyjaśnienia działań państwa w sprawie Lwa Rywina.

Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego – Wydziału II Nauk Historycznych, Społecznych i Filozoficznych.

19 grudnia 2016 został pochowany na cmentarzu w Otwocku.

Odznaczenia Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal 30-lecia Polski Ludowej, Medal Komisji Edukacji Narodowej i Złotą Odzankę ZNP.