Jerzy Chabelski (ur. 22 października 1924 w Łodzi, zm. 31 grudnia 1978 tamże) – polski funkcjonariusz partyjny, urzędnik konsularny i państwowy, działacz społeczny.
Życiorys Syn Franciszka. W latach okupacji niemieckiej pracował na robotach przymusowych w rolnictwie, a następnie w fabryce obuwia. W 1945 wstąpił do Związku Walki Młodych. Od 1948 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, zaś od sierpnia 1949 członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Zajmował funkcje w aparacie młodzieżowym – był przewodniczącym Zarządu Dzielnicowego ZMP Łódź-Staromiejska (1948–1951), słuchaczem Centralnej Szkoły Komsomołu (Центральная школа комсомола) w Moskwie (1951–1952), kierownikiem Wydziału Robotniczego Zarządu Głównego ZMP (1952–1953), przewodniczącym Zarządu Łódzkiego ZMP (1953–1956). Przeszedł do aparatu partyjnego, będąc zatrudnionym w charakterze pracownika Komitetu Łódzkiego PZPR (1956–1959), funkcję sekretarza organizacyjnego Komitetu Dzielnicowego Łódź-Śródmieście (1959–1960), I sekretarzem tegoż komitetu (1960–1971), sekretarzem propagandy KŁ (1971–1974). W międzyczasie ukończył pedagogikę na Uniwersytecie Łódzkim (1969). Po przejściu do służby zagranicznej był konsulem generalnym w Leningradzie (1974–1978).