Charakter tomu mały|Pomona i Wertumnus, obraz Juana Van Der Hamena z 1626 roku|370x370px|alt=Barwny obraz olejny przedstawiający dwie postaci na tle roślinności, postać z lewej to ustawiona bokiem, zwrócona w prawą stronę młoda kobieta otoczona owocami i warzywami, trzymająca w lewej ręce owoc; postać z prawej to znajdujący się niżej od niej starzec z brodą trzymający w rękach garść ciemnych winogron i spoglądający na kobietę Według Joanny Orskiej jednym z głównych tematów tomu, jak zresztą całej twórczości Andrzeja Sosnowskiego stanowi czas, chwila. Zdaniem Bogdana Zalewskiego „właściwym bohaterem wiersza „Sezon na Helu” staje się czas”.
Poetyka Sezonu na Helu została określona przez Leszka Szarugę jako barokowa, pełna „odległych skojarzeń” oraz „niemal surrealistycznego przepływu obrazów”. Według Wita Pietrzaka można również rzadko dostrzec analogię do poetyki romantyzmu. Z kolei Bogdan Zalewski określił „Sezon na Helu” jako utwór postmodernistyczny.
Wiersz Pomona i Wertumnus został napisany w formie pantum. Dwa utwory, Koniec wieku i Po sezonie są pozbawione wersyfikacji, pozostałe teksty mają budowę wersową.