W latach 1980. Stanisław Kubicki skoncentrował się na badaniach syenitów ełckich i karbonatytów masywu Tajna. Był to także okres jego wyjazdów do Mongolii i Algierii w roli eksperta od geologii karbonatów. W 1983 został powołany na kierownika polsko-mongolskiej grupy rekonesansowej, której celem było wytypowanie na Gobi rejonów z karbonatytami dla poszukiwań mineralizacji pierwiastków ziem rzadkich. Wybrano masyw Ługin-goł. W 1984 S. Kubicki z Januszem Uberną przygotował projekt dalszych badań tego masywu. W tymże roku otrzymał stopień Dyrektora górniczego II stopnia.
W 1986 wyjechał jako konsultant w Hoggar na Saharze, gdzie ekipa algierskiego przedsiębiorstwa górniczego EREM (Entreprise Nationale de Récherche Minière) pod kierunkiem Andrzeja Stachowiaka poszukiwała karbonatytów z mineralizacją ziem rzadkich. S. Kubicki był tam najpierw na rekonesansie, a potem przy rozpoznawaniu karbonatytów rejonu In Rabir.
S. Kubicki opublikował około 30 prac i opracował ponad 40 pozycji archiwalnych.
Zmarł nagle 21 kwietnia 1991 w Warszawie.