Bitwa o Cooch’s Bridge – starcie w trakcie kampanii filadelfijskiej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych pomiędzy korpusem lekkiej piechoty gen. Williama Maxwella, a heskim kontyngentem podpułkownika von Wumba. Celem patriotów było zablokowanie marszu Brytyjczyków na Filadelfię – ich przegrana nie przyniosła zamierzonego skutku.
Wprowadzenie 30 czerwca 1777 roku gen. William Howe opuścił wraz z wojskami New Jersey i założył obóz na Staten Island. 8 lipca rozpoczął przygotowania do ataku na Filadelfię od strony zatoki Delaware. 23 lipca 15-17 tysięcy żołnierzy zaokrętowanych na 267 statkach obstawianych przez 16 okrętów wojennych, wypłynęło ze Staten Island. 29 lipca armada dotarła do zatoki Delaware, lecz dowiedziawszy się z – fałszywego jak się okazało – raportu o zbliżaniu się Jerzego Waszyngtona, Howe rozkazał udać się do zatoki Chesapeake. Po ok. miesiącu na morzu brytyjskie siły zeszły na ląd 25 sierpnia w Head of Elk.
Głównodowodzący Armii Kontynentalnej gen. Jerzy Waszyngton wysłał korpus nowosformowanej lekkiej piechoty pod dowództwem gen. Williama Maxwella. Jego oddziały zajęły pozycje wokół mostu Cooch’s Bridge, aby zablokować marsz przeciwnika ku Filadelfii.