W USA choroba ta jest drugą co do ważności (po rdzy źdźbłowej zbóż i traw) chorobą pszenicy i powoduje ogromne straty gospodarcze. Równie duże znaczenie ma w Europie. Szacuje się, że corocznie wydaje się na fungicydy do jej zwalczania około 400 mln dolarów, co stanowi 70% całkowitych kosztów fungicydów zużywanych do ochrony zbóż.
Objawy Pierwsze objawy mogą pojawiać się już jesienią na siewkach. Mają postać mniej więcej okrągłych plam o nieco jaśniejszym środku. Plamy mają początkowo chlorotyczną, żółtawą barwę, potem ulegają nekrozie i stają się szare lub białe. Na liściach pszenżyta plamy posiadają ciemniejszą obwódkę. Jeszcze jesienią w obrębie plam tworzą się w kręgach pyknidia. Typowe dla tej choroby plamy na liściach rozwijają się wiosną. Są brunatne, wydłużone i zazwyczaj ograniczone użyłkowaniem liścia. Stopniowo rozrastają się, w końcu obejmując całą powierzchnię liścia, co prowadzi do jego obumarcia. Na plamach tych pojawiają się w regularnych szeregach wzdłuż żyłek liścia ciemnobrunatne pyknidia.
Choroba zaczyna się od dolnych liści i stopniowo przenosi w górę rośliny. Poraża także źdźbła, kłosy rzadko.