Około 1914 z ramienia GTG był członkiem kolegiu sądu rozjemczego przy Giełdzie Zbożowej i Towarowej we Lwowie.

Na początku XX wieku był właścicielem majątków Chomiakówka i Tułuków, Chmielowa, a od 1904 do spółki z bratek Ludwikiem także majątków Podhorodce i Sopot. Od 1922 współwłaściciel Pysznicy (tam otworzył tartak parowy). W 1927 został członkiem zarządu Związku Plantatorów Tytoniu i prezesem rady nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Pokucie” w Kołomyi.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w Tułukowie 29 września 1939. Został przewieziony do więzienia w Stanisławowie, 25 listopada do obozu jenieckiego w Juchnowie, a 22 grudnia do obozu w Kozielsku. Stamtąd 7 stycznia 1940 przekazano go do dyspozycji UNKWD obwodu stanisławowskiego. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 42/336 oznaczony numerem 6). Ofiary tej zbrodni leżały w bezimiennym masowym grobie, gdzie od 2012 istnieje Polski Cmentarz Wojenny w Kijowie-Bykowni w Kijowie-Bykowni.

Był żonaty z Marią (zm.